Bir üniversite profesörü öğrencilerini gecekondu mahallesine gönderip, orada yaşayan 200 gencin her birinin geleceği konusunda değerlendirmede bulunmalarını istemişti. Öğrenciler her bir olgu için "hiç şansı yok" yorumunda bulunmuşlardı.

Yirmi beş yıl sonra başka bir sosyoloji profesörünün karşısına aynı çalışma çıktı. Görevlendirdiği öğrencileri, ulaşabildikleri 180 gençten 176 tanesinin doktor, avukat ve iş adamı olarak büyük başarılar elde ettiklerini buldular. Profesör, kendisi olayı incelemeye karar verdi. Gençlerin her birine, "başarınızı neye borçlusunuz?" sorusunu yöneltti. Gençlerin hepsinin de yanıtı "Öğretmenimize" oldu.

Profesör hala yaşayan öğretmenin yerini buldu. Yaşlı ama dinç kadına bu gençleri gecekondudan başarıya götüren yolda nasıl bir sihirli formüle sahip olduğunu sordu.
Öğretmenin gözleri parıl parıl oldu. Dudaklarında hafif bir gülümsemeyle "Çok basit" diye yanıtladı, "Bu çocukları sevdim."